Dag allemaal,
Ondertussen is Liselot al een maand aan het werk.
Ik heb 10 dagen gewerkt maar de werk druk lag te hoog en mijn collega's waren ook nie da. Een paar dagen extra verlof is altijd tof, heb wel veel te doen.
Chapeau voor de huisvrouwen.
We zijn al een weekend naar holland geweest, een weekendje weg van alles.
We zijn het leven hier al wa gewoon juist de tijd 'savonds na het werk is zo kort en zoveel te doen dat we elkaar echt missen. Er is te weinig tijd om samen door te brengen. We zullen het wel gewoon worden.
De laatste fotos stan er nu ook op(link onderaan).
Dit weekend halloweenparty met 'de bende' eerst nog een haloween wandelingen dan bekomen van de schrik me een cocktailken...........
Het terug zien van Marie en Jenne is ook super de max die zijn zo gegroeid echt de max. Jenne zijn verjaardag was een super feest en ook bij hem op school naar e reuzen gaan kijken terwijl hij met de klas een dansje deed echt tof.
We zijn dan ook samen met Marie naar het bospark geweest en op de speeltuin het is zalig om die kindjes zo bezig te zien.
Ook gaan zwemmen met Marie was super, eerst was ze wa bang van het water en nadien als we eruit gingen wilde ze niet mee.
Ons gasvuur heeft het ook begeven na jaren trouwe dienst. Heb al een nieuwe thermokoppeling gestoken maar da helpt ook nie. Het zal een nieuw worden maar ja, tan zijn we weer een aantal jaren goe e.
Voor de rest smaakt den duvel nog altijd even goe.
En wordt het tijd da Sporting Lokeren wa beter begint te spelen.
vele groeten Wouter
laatste reisfoto's: http://good-times.webshots.com/album/575242586YDcnWR
aankomst Zaventem: http://community.webshots.com/album/575271511PYlhUf
Wednesday, October 28, 2009
Monday, September 7, 2009
nog 4 uur en we stijgen op
tis maar dadde gerust zijt dat we al in de luchthaven zitten en naar huis komen ;-)
tot morgen,
Liselot en Wouter.
tot morgen,
Liselot en Wouter.
Friday, September 4, 2009
nog 2 keer slapen (en een keer opt vliegtuig)
MySpace Countdown Clocks">
MySpace Countdown Clocks
jaja,
we zitten onze laatste dag op Pulau Tioman,
tis hier super, mooi weer, goeie duiken, leuke snorkelplekken, goe eten en goedkopen drank.
Morgenochtend nemen we de ferry terug naar Singapore en slapen we daar nog een nachtje in een deftig hotel.
manmanman, naar huis komen is iets raar,
ik wil wel, maar ook niet,
ik wist dat het moeilijk ging worden, maar opt moment zit ik precies op een achtbaan!Bleiten! en nie weten waarom, wel, opt moment weet ik wel waarom, mijn lip is 1 koortsblaas! Nie eentje, maar een stuk of 20 tegelijk, schoon zunne,
en ik keek er zo naar uit om iedereen een dikke bees te geven, zal dus geen waar zijn, en dak daar niet teveel camera's zien he ;-(
maar ik ben wel nog steeds heel content dak naar huis kom hoor!!!!
Wouter en ik hebben elk een A-Z opgesteld van onze reis;
hier is de mijne
A: Angkor Wat, Air Asia
B: Blue Betty, Blenheim, Buddahbeelden en busreizen
C: Caves (Waitomo)
D: duiken en druiven
E: eilanden, 'enge' beesten
F: fucking flies, foto's
G: Gilli's, geduld
H: hoogtevrees, haaien, hanen
I: ik, International Customsday (ik weet het...)
J: 'jafa' (just another fucking Aucklander)
K: Kangeroes, kliniek in Laos
L: lui lekker niksdoen
M: mannenhumor (heb ik echt wel geleerd), Maori
N: nachten in de woestijn, jungle, opt strand
O: Orang-Utangs, 'only one dollar'
P: paardeworsten!, Petronastorens
Q: Que sera sera, Question
R: respect, rechtuit, rust
S: slangen, schildpadden, sauvignin Blanc (ben ik blijkbaar allergisch aan)
T: tempels
U: Ulluru, Undersea Explorer
V: vochtigheidsgraad van 90 percent
W: Wouter/wij, walvissen, wedgetail-eagle, White Island
X: Xieng Khuang Province
Y: you have to listen to your body!
Z: zwemmen (meer, zee, waterval,rivier,...)
de dingen die uitleg nodig hebben, moet je maar opzoeken op de blog, of ons gewoon vragen als je ons binnen een paar dagen ziet ;-)
dikke zoen,
Liselot.
ps: die van Wouter en de laatste foto's komen er binnenkort wel op, ook als we al thuis zijn
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
Sunday, August 16, 2009
En daarmee ist gedaan met de 20-er jaren
jaja,
afgelopen,
maar wel in ChiangMai in een deftig hotel aant zwembad gevierd ;-)
Ik vond het wel verschrikkelijk dak geen glas champagne kon drinken, ze verkopen dat daar nie :-s
Merci voor alle kaartjes en mailtjes,
dikke zoen,
Liselot.
ps: we zitten trouwens in Kuala Lumpur opt moment en vertrekken morgen naar Paulau Tioman om de laatste weken opt strand door te brengen.
afgelopen,
maar wel in ChiangMai in een deftig hotel aant zwembad gevierd ;-)
Ik vond het wel verschrikkelijk dak geen glas champagne kon drinken, ze verkopen dat daar nie :-s
Merci voor alle kaartjes en mailtjes,
dikke zoen,
Liselot.
ps: we zitten trouwens in Kuala Lumpur opt moment en vertrekken morgen naar Paulau Tioman om de laatste weken opt strand door te brengen.
Sunday, August 9, 2009
alweer in Thailand
hela,
jaja, alweer in Thailand,
na die (verschrikkellijke)nachtbus van Savanaket naar Vientiane op de bus naar Vang Vieng.
Bekend om zijn 'Tubing' (met een binnenband op de rivier drijven). Was het niet dat het niet bekend is om zijn rivier , maar voor alle ge-improviseerde cafeetjes aan de waterkant en de 100-den zatte mensen die aan lianen slingeren en op de rivier drijven.
Wij hebben ons rustig gehouden, Wouter was geslipt en had zijn arm pijn gedaan en ik zat alweer met een migraine en olifantenpoten van de 16uur trip.
Na Vang Vieng zijn we doorgereisd naar Phonsavan, gezellig stadje aan de 'Plain of Jars' (gigantische urnes die verspreid over het landschap liggen, waar niemand exact van weet waartoe ze dienden), heel mooi.
We hebben daar ook een 'silkfarm' bezocht en gezien hoe de zijde gesponnen, geverfd en geweven wordt, maar ook hoe ze de silkworms kweken en de coconnen koken om de zijde los te wikkelen.
Wat we daar ook bezocht hebben is het MAG-centre, een organisatie die Laos helpt bommen onschadelijk te maken. Wisten jullie dat Laos het MEESTgebombardeerde land van de wereld is!?!? Wij ook niet. Bijna niemand weet dit omdat dit allemaal gebeurd is tijdens de 'Secret War', de Amerikanen hebben het daar platgebombardeerd en het Geneva-akkoord daarmee verbroken (daarmee dat niemand dat weet), bommenwerpers die hun bommen niet konden droppen in Vietnam werden verplicht hun lading te lossen boven Laos op weg terug naar hun basissen. Het ligt hier VOL met on-ontplofte clusterboms, zelfs op de toerist-plaatsen hangen overal borden en moet je binnen de lijnen blijven. De beste manier om te weten te komen hoe het in Laos zit, is kijken naar 'Bomies' een documentaire hierover, een oog-opener.
http://www.maginternational.org/
Dan zijn we doorgereisd naar Luang Prabang, waar ik echt wel erg ziek werd (koorts, dikke keel, draaingskes... SWINEFLU???), en naar het 'international hospital' ben geweest.
Geen zorgen maken, alles is in orde,
maar ik ben blij dak daar niks serieus mankeerde hoor, de beestjes kropen op het bed, en de toiletten zijn nog vuiler dan al wat ik al ben tegengekomen in mijn leven!!!
Ze hebben mij daar efkes gehouden en een vlug bloedonderzoek uitgevoerd (alles was steriel en kwam net uit de verpakking, en de verpleegster was ontzettend goed), niks aan de hand, juist wat een keelontsteking.
De laatste dag heb ik dan toch buiten kunnen doorbrengen met Wouter (die de vorige dagen op zijn eentje LP heeft bezocht). LP heeft een ontzettend leuke avondmarkt met veel souvenirs (ik voelde mij direct al veel beter ;-)).
Gisteren hebben we de vlieger genomen van LP naar Chiang Mai (Thailand), en we waren hier mooi op tijd voor de zondagsmarkt :-)
Da vliegen is iets veel kostelijker, maar 1 uur op de vlieger of 3 dagen onderweg met de bus...
Het busvervoer in Laos is verschrikkellijk, tis te zeggen, Laos is heel bergachtig en de banen kronkelen enorm en zoals eerder gezegd kunnen ze hier niet tegen reizen en zitten ze allemaal te kotsen, da was allemaal goed en wel, maar het begint mij tegen te steken.
Reizen op deze manier is heel leuk en een avontuur, maar terzelfdertijd enorm vermoeiend.
Mijn lichaam is al een tijdje aant protesteren tegen dit leven en nu was het heel duidelijk dat we ermee moeten stoppen.
2 maanden is goed te doen, maar 3 maand en veel regen de laatste is iets teveel van het goede, mijn humeur werd er ook niet beter op (en Wouter begon ook last te krijgen) en we genoten er allebei precies niet meer van.
Dus van nu af aan, is het gedaan met 'rondreizen', we blijven in CM t.e.m. de 15e, dan gaan we naar Kuala Lumpur en dan naar Pualo Tioman (eilandje ten Zuid-Oosten van Malaysia) voor platte strandrust int zonneken en een paar duiken ;-)
we gaan straks kijken voor een nieuwe camera, dan kan ik jullie nog wat laten zien van hier he
dikke bees,
Liselot en Wouter.
jaja, alweer in Thailand,
na die (verschrikkellijke)nachtbus van Savanaket naar Vientiane op de bus naar Vang Vieng.
Bekend om zijn 'Tubing' (met een binnenband op de rivier drijven). Was het niet dat het niet bekend is om zijn rivier , maar voor alle ge-improviseerde cafeetjes aan de waterkant en de 100-den zatte mensen die aan lianen slingeren en op de rivier drijven.
Wij hebben ons rustig gehouden, Wouter was geslipt en had zijn arm pijn gedaan en ik zat alweer met een migraine en olifantenpoten van de 16uur trip.
Na Vang Vieng zijn we doorgereisd naar Phonsavan, gezellig stadje aan de 'Plain of Jars' (gigantische urnes die verspreid over het landschap liggen, waar niemand exact van weet waartoe ze dienden), heel mooi.
We hebben daar ook een 'silkfarm' bezocht en gezien hoe de zijde gesponnen, geverfd en geweven wordt, maar ook hoe ze de silkworms kweken en de coconnen koken om de zijde los te wikkelen.
Wat we daar ook bezocht hebben is het MAG-centre, een organisatie die Laos helpt bommen onschadelijk te maken. Wisten jullie dat Laos het MEESTgebombardeerde land van de wereld is!?!? Wij ook niet. Bijna niemand weet dit omdat dit allemaal gebeurd is tijdens de 'Secret War', de Amerikanen hebben het daar platgebombardeerd en het Geneva-akkoord daarmee verbroken (daarmee dat niemand dat weet), bommenwerpers die hun bommen niet konden droppen in Vietnam werden verplicht hun lading te lossen boven Laos op weg terug naar hun basissen. Het ligt hier VOL met on-ontplofte clusterboms, zelfs op de toerist-plaatsen hangen overal borden en moet je binnen de lijnen blijven. De beste manier om te weten te komen hoe het in Laos zit, is kijken naar 'Bomies' een documentaire hierover, een oog-opener.
http://www.maginternational.org/
Dan zijn we doorgereisd naar Luang Prabang, waar ik echt wel erg ziek werd (koorts, dikke keel, draaingskes... SWINEFLU???), en naar het 'international hospital' ben geweest.
Geen zorgen maken, alles is in orde,
maar ik ben blij dak daar niks serieus mankeerde hoor, de beestjes kropen op het bed, en de toiletten zijn nog vuiler dan al wat ik al ben tegengekomen in mijn leven!!!
Ze hebben mij daar efkes gehouden en een vlug bloedonderzoek uitgevoerd (alles was steriel en kwam net uit de verpakking, en de verpleegster was ontzettend goed), niks aan de hand, juist wat een keelontsteking.
De laatste dag heb ik dan toch buiten kunnen doorbrengen met Wouter (die de vorige dagen op zijn eentje LP heeft bezocht). LP heeft een ontzettend leuke avondmarkt met veel souvenirs (ik voelde mij direct al veel beter ;-)).
Gisteren hebben we de vlieger genomen van LP naar Chiang Mai (Thailand), en we waren hier mooi op tijd voor de zondagsmarkt :-)
Da vliegen is iets veel kostelijker, maar 1 uur op de vlieger of 3 dagen onderweg met de bus...
Het busvervoer in Laos is verschrikkellijk, tis te zeggen, Laos is heel bergachtig en de banen kronkelen enorm en zoals eerder gezegd kunnen ze hier niet tegen reizen en zitten ze allemaal te kotsen, da was allemaal goed en wel, maar het begint mij tegen te steken.
Reizen op deze manier is heel leuk en een avontuur, maar terzelfdertijd enorm vermoeiend.
Mijn lichaam is al een tijdje aant protesteren tegen dit leven en nu was het heel duidelijk dat we ermee moeten stoppen.
2 maanden is goed te doen, maar 3 maand en veel regen de laatste is iets teveel van het goede, mijn humeur werd er ook niet beter op (en Wouter begon ook last te krijgen) en we genoten er allebei precies niet meer van.
Dus van nu af aan, is het gedaan met 'rondreizen', we blijven in CM t.e.m. de 15e, dan gaan we naar Kuala Lumpur en dan naar Pualo Tioman (eilandje ten Zuid-Oosten van Malaysia) voor platte strandrust int zonneken en een paar duiken ;-)
we gaan straks kijken voor een nieuwe camera, dan kan ik jullie nog wat laten zien van hier he
dikke bees,
Liselot en Wouter.
Wednesday, July 29, 2009
vanuit Laos
Hela,
alweer een tijdje geleden,
we zijn verder door Cambodia gereisd (naar het noorden toe) en zitten nu in Laos.
Cambodia is een heel mooi land, en na de vorige mail zullen jullie wel gedacht hebben dat het hier overal zo is, maar dat is niet waar. Er is een enorme armoede in het gehele land, maar meer naar het noorden toe zie je dat de mensen oprecht gelukkiger zijn, kinderen spelen op straat, mensen zijn heel vriendelijk en het landschap adembenemend.
Het regend nog steeds, maar da zijn we al gewoon.
Het grootste probleem daarmee si dat de bussen hier niet echt waterdicht zijn waardoor onze zakken wel eens druipend uit de bagageruimte komen.
We zijn odertussen gestopt in Kampot, bekend voor zijn peper (plantage bezocht en peper gekocht),
Phnom Penh vonden we maar niks, tegroot, te druk,... en daar zijn we dan ook onmiddellijk weer vertrokken.
In Stung Treng hebben weons visa voor Loas in orde laten maken en ondertussen een paar dagen doorgebracht in Ban Lung. Zalig dorpje met watervallen en een kratermeer. We hebben daar ook een 'jungle'tocht gedaan met olifanten.
In het kratermeer kreeg je ook een gratis pedicure van de garnaaltjes die je besprongen van zodra je een voet is het water stak.
zondag zijn we dan naar Laos gekomen...
eerst een minibusje, dan een taxi, dan een stukje lopen (grensovergang), dan met de rommer en dan nog een stukje in een bootje...
Don Det was enorm relaxerend, een klein eilandje, met veel spelende kinderen, albino-badende-waterbuffels en voor de rest niks.
Wouter en ik hebben allebei de vers-ste kip in ons leven gegeten,
na de bestelling van ons eten hoorden we in de keuken een kip die geslacht werd!!!!
Van Don Det zijn we doorgereisd naar Tadlo, eerst met 40 man in 1 van die pick-up busjes die jullie al in de vorige foto's gezien hebben,
'personal space' bestaat hier niet!!!! De mensen zitten sprinkhanen te eten terwijl de de stukjes die ze niet moeten hebben op je voeten spuwen, hun handen liggen op jouw knie en ze spelen met de zoom van je broek, allemaal heel gewoon in Laos. ;-)
Daarna een bus die langs alle kanten lekte, ik kreeg op een gegeven moment bijna een hele douche. En wanneer we de rugzak eruit kwam, was hij doorweekt.
Nu zitten we in Savannakhet en reizen met de nachtbus (die zijn volgens ons wel waterdicht) naar Vientianne.
Ik heb ook geen camera meer, hij is doodgegaan 2 weken voor ik mijn nieuwe heb (natuurlijk!!!) en hier in de dorpjes in Laos vinden we geen wegwerp (hopelijk in Vientiane).
We zijn hier in Don Det ook een koppel (Engelsman en Noorse)tegengekomen waar we +/- mee reizen (we gaan toch dezelfde richting uit) die gelukkig af en toe ook een foto nemen voor ons,
vanaf mijn verjaardag heb ik weer een camera, tot dan zal het zo moeten.
Deze foto's zijn de laatste die ik nog kunnen nemen heb met mijn camera (die al enorm aan het haperen was), ze zijn vooral van het 'dagelijks leven' in Cambodia.
http://good-times.webshots.com/album/573807299NhnChU
dikke zoen en tot de volgende,
Liselot.
alweer een tijdje geleden,
we zijn verder door Cambodia gereisd (naar het noorden toe) en zitten nu in Laos.
Cambodia is een heel mooi land, en na de vorige mail zullen jullie wel gedacht hebben dat het hier overal zo is, maar dat is niet waar. Er is een enorme armoede in het gehele land, maar meer naar het noorden toe zie je dat de mensen oprecht gelukkiger zijn, kinderen spelen op straat, mensen zijn heel vriendelijk en het landschap adembenemend.
Het regend nog steeds, maar da zijn we al gewoon.
Het grootste probleem daarmee si dat de bussen hier niet echt waterdicht zijn waardoor onze zakken wel eens druipend uit de bagageruimte komen.
We zijn odertussen gestopt in Kampot, bekend voor zijn peper (plantage bezocht en peper gekocht),
Phnom Penh vonden we maar niks, tegroot, te druk,... en daar zijn we dan ook onmiddellijk weer vertrokken.
In Stung Treng hebben weons visa voor Loas in orde laten maken en ondertussen een paar dagen doorgebracht in Ban Lung. Zalig dorpje met watervallen en een kratermeer. We hebben daar ook een 'jungle'tocht gedaan met olifanten.
In het kratermeer kreeg je ook een gratis pedicure van de garnaaltjes die je besprongen van zodra je een voet is het water stak.
zondag zijn we dan naar Laos gekomen...
eerst een minibusje, dan een taxi, dan een stukje lopen (grensovergang), dan met de rommer en dan nog een stukje in een bootje...
Don Det was enorm relaxerend, een klein eilandje, met veel spelende kinderen, albino-badende-waterbuffels en voor de rest niks.
Wouter en ik hebben allebei de vers-ste kip in ons leven gegeten,
na de bestelling van ons eten hoorden we in de keuken een kip die geslacht werd!!!!
Van Don Det zijn we doorgereisd naar Tadlo, eerst met 40 man in 1 van die pick-up busjes die jullie al in de vorige foto's gezien hebben,
'personal space' bestaat hier niet!!!! De mensen zitten sprinkhanen te eten terwijl de de stukjes die ze niet moeten hebben op je voeten spuwen, hun handen liggen op jouw knie en ze spelen met de zoom van je broek, allemaal heel gewoon in Laos. ;-)
Daarna een bus die langs alle kanten lekte, ik kreeg op een gegeven moment bijna een hele douche. En wanneer we de rugzak eruit kwam, was hij doorweekt.
Nu zitten we in Savannakhet en reizen met de nachtbus (die zijn volgens ons wel waterdicht) naar Vientianne.
Ik heb ook geen camera meer, hij is doodgegaan 2 weken voor ik mijn nieuwe heb (natuurlijk!!!) en hier in de dorpjes in Laos vinden we geen wegwerp (hopelijk in Vientiane).
We zijn hier in Don Det ook een koppel (Engelsman en Noorse)tegengekomen waar we +/- mee reizen (we gaan toch dezelfde richting uit) die gelukkig af en toe ook een foto nemen voor ons,
vanaf mijn verjaardag heb ik weer een camera, tot dan zal het zo moeten.
Deze foto's zijn de laatste die ik nog kunnen nemen heb met mijn camera (die al enorm aan het haperen was), ze zijn vooral van het 'dagelijks leven' in Cambodia.
http://good-times.webshots.com/album/573807299NhnChU
dikke zoen en tot de volgende,
Liselot.
Friday, July 17, 2009
Cambodia (vergeet niet naar de post hieronder te kijken)
Hela,
we zijn in Cambodia, Sihanoukville, aant verzuipen in de regen opt moment.
Ik wou nog even een weekje strandvakantie, strand hebben we, en zwemmen in de regen heeft ook zijn charmes...
Maar eerst terug naar Bangkok. We zijn die avond Leen een Gaelle gaan oppikken en hebben samen met hen nog een dagje doorgebracht in Bangkok. Leen had een paar dingen mee die we gevraagd hadden mee te brengen, maar... ze had ook SPECULOOSJES en JUPILER en een WESTMALLE mee!!!!! hmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmm. Da smaakt toch elke keer beter hoor.
We zijn dan de 6e naar Cambodia gereisd met de bus, een heel gedoe aan de grens, maar zonder problemen doorgeraakt en naar Siem Reap doorgereisd.
Siem Reap is de toegangsweg naar Angkor Wat. De wereldbekende Khmertempels (de die uit Tomb Raider).
Maar Siem Reap is ook de stad met het grootste aantal landmijnslachtoffers, oorlogswezen, bedelaars en 'gelukkig'ook NGO's.
Siem Reap is hartverscheurend;
na de eerste dag had ik een kleine inzinking (egoistische aanval)en zag ik het helemaal niet meer zitten om dit land te bezoeken,
maar we hebben ons erdoor getrokken en gekeken wat goed we hier kunnen doen, en we hebben veel gevonden!
Cambodia is een na-oorlogs land met 3- tot 6.000.000 landmijnen nog in de grond, 1.000-den wezen en zieke kinderen (Denguefever raast hier door het platteland) en een ongelofelijk corrupte regering en -instanties.
Gelukkig zijn er organisaties die echt helpen, en gelukkig hebben wij ook ons steentje kunnen bijdragen EN kunnen onderzoeken welke organisaties effectief helpen en niet het geld in hun zakken steken (Rode Kruis: 1/10 van het geld geraakt hier, Unicef is beter, maar nog niet echt voldoende en de regering heeft er ergens voor gezorgd dat Cambodiaanse kinderen geen gratis vaccinaties krijgen. (we weten niet juist hoe, maar het is zo).
Als jullie ook willen helpen, neem dan een kijkje op
www.beatocello.com
www.landmine-relief-fund.com
www.CambodianSelfHelpDemining.org
dit zijn maar een paar voorbeelden, maar er zijn er nog veel meer.
Maar Cambodia is natuurlijk ook de thuis van de Angkor Wat Tempels,
we hebben allebei al veeeeel tempels gezien de laatste 2 maand, maar dit is prachtig!
Allebei stonden we versteld van de afwerking, de preciezie, en de grandeur van de tempels.
Het complete 'Angkor complex' is gigantisch, met OVERAL tempels. We hebben 3 dagen rondgelopen in het park en het was echt te weinig, maar tegelijkertijd ook te lang. Te lang voor een leek zoals wij, maar waarschijnlijk veel te kort voor archeologen ed.
De eerste dag hebben we de fiets genomen en rondgereden, de 2e en 3e dag hebben we een TukTuk genomen om dat ik er nog steeds doorzat. (al sinds Bangkok staat mijn batterij op laag, te moe voor alles en draaierig; maar nu is alles in orde hoor, vitamines en enkele dage platte rust doen wonderen)
Daarbuiten is Cambodia ook een Franse colonie geweest en staan hier prachtige coloniale huizen (meestel omgebouwd tot guesthouses en hotels), en hebben ze hier ongelofelijk lekker frans brood.
Momenteel zitten we dus in Sihanoukville en het is de laatste 3 dagen nog niet gestopt met regenen! Maar een beetje regen stopt ons niet om te gaan zwemmen, Discovery Channel, Animal Plannet en National Geographic kunnen maar zoveel tijd invullen he.
Het geeft me natuurlijk ook de gelegenheid om dit op mijn gemakje te typen en de foto's in orde te brengen. Het zijn er weer veel, veel van tempels, maar zoals je zult zien, het is weer allemaal te mooi om niet te fotograferen.
dikke zoen en tot binnenkort,
Liselot.
http://good-times.webshots.com/album/573567551PGonOH?start=228
ps: ALLES kost hier 1 dollar; een wierrookstokje om te branden voor Buddah, een blikje cola, gebakken rijst met kip, 10 armbandjes, een sjaaltje, noem maar op. De Cambodianen werken met Amarikaanse dollar en niet met hun eigen Riel. Ze beseffen dat 1 dollar weinig geld is, dus prijzen ze gewoonweg alles 1 dollar.
we zijn in Cambodia, Sihanoukville, aant verzuipen in de regen opt moment.
Ik wou nog even een weekje strandvakantie, strand hebben we, en zwemmen in de regen heeft ook zijn charmes...
Maar eerst terug naar Bangkok. We zijn die avond Leen een Gaelle gaan oppikken en hebben samen met hen nog een dagje doorgebracht in Bangkok. Leen had een paar dingen mee die we gevraagd hadden mee te brengen, maar... ze had ook SPECULOOSJES en JUPILER en een WESTMALLE mee!!!!! hmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmm. Da smaakt toch elke keer beter hoor.
We zijn dan de 6e naar Cambodia gereisd met de bus, een heel gedoe aan de grens, maar zonder problemen doorgeraakt en naar Siem Reap doorgereisd.
Siem Reap is de toegangsweg naar Angkor Wat. De wereldbekende Khmertempels (de die uit Tomb Raider).
Maar Siem Reap is ook de stad met het grootste aantal landmijnslachtoffers, oorlogswezen, bedelaars en 'gelukkig'ook NGO's.
Siem Reap is hartverscheurend;
na de eerste dag had ik een kleine inzinking (egoistische aanval)en zag ik het helemaal niet meer zitten om dit land te bezoeken,
maar we hebben ons erdoor getrokken en gekeken wat goed we hier kunnen doen, en we hebben veel gevonden!
Cambodia is een na-oorlogs land met 3- tot 6.000.000 landmijnen nog in de grond, 1.000-den wezen en zieke kinderen (Denguefever raast hier door het platteland) en een ongelofelijk corrupte regering en -instanties.
Gelukkig zijn er organisaties die echt helpen, en gelukkig hebben wij ook ons steentje kunnen bijdragen EN kunnen onderzoeken welke organisaties effectief helpen en niet het geld in hun zakken steken (Rode Kruis: 1/10 van het geld geraakt hier, Unicef is beter, maar nog niet echt voldoende en de regering heeft er ergens voor gezorgd dat Cambodiaanse kinderen geen gratis vaccinaties krijgen. (we weten niet juist hoe, maar het is zo).
Als jullie ook willen helpen, neem dan een kijkje op
www.beatocello.com
www.landmine-relief-fund.com
www.CambodianSelfHelpDemining.org
dit zijn maar een paar voorbeelden, maar er zijn er nog veel meer.
Maar Cambodia is natuurlijk ook de thuis van de Angkor Wat Tempels,
we hebben allebei al veeeeel tempels gezien de laatste 2 maand, maar dit is prachtig!
Allebei stonden we versteld van de afwerking, de preciezie, en de grandeur van de tempels.
Het complete 'Angkor complex' is gigantisch, met OVERAL tempels. We hebben 3 dagen rondgelopen in het park en het was echt te weinig, maar tegelijkertijd ook te lang. Te lang voor een leek zoals wij, maar waarschijnlijk veel te kort voor archeologen ed.
De eerste dag hebben we de fiets genomen en rondgereden, de 2e en 3e dag hebben we een TukTuk genomen om dat ik er nog steeds doorzat. (al sinds Bangkok staat mijn batterij op laag, te moe voor alles en draaierig; maar nu is alles in orde hoor, vitamines en enkele dage platte rust doen wonderen)
Daarbuiten is Cambodia ook een Franse colonie geweest en staan hier prachtige coloniale huizen (meestel omgebouwd tot guesthouses en hotels), en hebben ze hier ongelofelijk lekker frans brood.
Momenteel zitten we dus in Sihanoukville en het is de laatste 3 dagen nog niet gestopt met regenen! Maar een beetje regen stopt ons niet om te gaan zwemmen, Discovery Channel, Animal Plannet en National Geographic kunnen maar zoveel tijd invullen he.
Het geeft me natuurlijk ook de gelegenheid om dit op mijn gemakje te typen en de foto's in orde te brengen. Het zijn er weer veel, veel van tempels, maar zoals je zult zien, het is weer allemaal te mooi om niet te fotograferen.
dikke zoen en tot binnenkort,
Liselot.
http://good-times.webshots.com/album/573567551PGonOH?start=228
ps: ALLES kost hier 1 dollar; een wierrookstokje om te branden voor Buddah, een blikje cola, gebakken rijst met kip, 10 armbandjes, een sjaaltje, noem maar op. De Cambodianen werken met Amarikaanse dollar en niet met hun eigen Riel. Ze beseffen dat 1 dollar weinig geld is, dus prijzen ze gewoonweg alles 1 dollar.
Subscribe to:
Posts (Atom)
